Na większości pól wilgotność gleby jest wyczerpana do czasu zasiania pszenicy, więc twarde podłoże siewne, które umożliwia szybkie wschody, ma kluczowe znaczenie dla udanego siewu pszenicy ozimej. Zbyt głębokie sadzenie może opóźnić wschody, powodując słabsze, wrzecionowate rośliny, które są bardziej podatne na wymarzanie i choroby. Optymalna głębokość siewu wynosi od jednego do dwóch cali, z dobrym kontaktem nasion z glebą.

Ważne jest również, aby upewnić się, że wybrana odmiana pszenicy ozimej jest odporna na choroby stanowiące główne zagrożenie na danym obszarze, takie jak parch głowiasty i żółta karłowatość jęczmienia. Jest to szczególnie ważne w przypadku uprawy pszenicy na paszę lub do przemiału.

Kolejnym czynnikiem, który może mieć wpływ na plony, jest ilość wysiewu. Dobrym pomysłem jest skonsultowanie się z ekspertami uniwersyteckimi i specjalistami w zakresie najlepszych praktyk dla danego regionu.

Na przykład, jeśli mieszkasz w klimacie północnym, gdzie pszenica ozima jest uprawiana na ziarno lub paszę, Beck zaleca sadzenie roślin do docelowej obsady 30-35 roślin na akr. Cel ten uwzględnia szybkość kiełkowania i wschodów, przeżywalność sadzonek, przetrwanie zimy oraz wpływ na konkurencyjność upraw i potencjał plonów.

W północno-zachodniej Minnesocie badania wykazały, że jeśli zasiejesz pszenicę w pierwszych tygodniach października, możliwe jest uzyskanie uprawy do stadium trzech liści przed pierwszym zabójczym mrozem. Pomaga to zapewnić przetrwanie zimy i zmniejsza ryzyko chorób, takich jak fuzariozy i rdza. Zwiększa to również szansę na osiągnięcie maksymalnego potencjału plonów.